Dorastalem wolno, wsród fal i moczarów...
morskiej wyspy w Karolinie.
Mieszkalismy w malym, bialym domu...
który mój pra-pra dziadek...
Winston Shadrach Wingo...
wygral w grze rzucania podkowami.
Ostatni na drzewie to ciamajda!
Joop, Joop! Chodz tu.
Chlopcy! Uwazajcie.
- Scigamy sie, Tom. - Czekaj, Luke.
Sa rodziny, którym w zyciu...
nic szczególnego sie nie przydarzylo.
Nie biegnij tak szybko, Tom!
Zawsze zazdroscilem tym rodzinom.
Luke, prosze, nie mecz psa.
To mój pies!
Tom, nadepniesz na niego. To szczeniak!
Tutaj, Joop. Chodz tu!
Mamo, widzialas jak bieglem?
Savannah, chcesz fasoli?
Chlopcy, chcecie fasoli?
Przestan piszczec, Savannah.
Jestes nastepny, Tom.
Bylem dzieckiem pieknej kobiety, a takze synem lowcy krewetek...
zakochanego w lodziach.
Luke, on mnie popycha.
Nie popycham jej!
PANNA LILA
Jako maly chlopak uwielbialem sterowac lodzia ojca...
pomiedzy lawicami.
Henry Wingo bylby calkiem niezlym ojcem...
gdyby nie to, ze byl taki gwaltowny.
Po matce odziedziczylem milosc do jezyka...
i przyrody.
Potrafila zamienic spacer po wyspie...
w odkrywcza podróz.
Jako dziecko myslalem, ze byla najwspanialsza kobieta na swiecie.
Nie bylem pierwszym synem, który sie mylil co do swej matki.
Dosc mam tego...
ze nie okazujesz mi szacunku w moim wlasnym domu.
Nie wiem, kiedy moi rodzice rozpoczeli ze soba wojne.
Ale wiem, ze jedynymi jej zakladnikami byly ich dzieci.
Zaczekajcie, chlopaki. Buty mi spadaja!
Spiesz sie, Savannah.
Gdy chcielismy od tego uciec, wypracowalismy sobie rytual.
Znalezlismy cichy, kojacy swiat, gdzie ból nie istnial.
Swiat bez matek i ojców.
Tworzylismy kolo polaczone cialem...
krwia...
i woda.
A gdy nie wytrzymywaly nasze pluca, plynelismy w strone swiatla...
i strachu przed tym, co nas czekalo na powierzchni.
To bylo dawno temu...
zanim zdecydowalem, by nic nie pamietac.
Tatusiu!
Chyba cos mnie ugryzlo!
Panie Brighton, znów sprzedaje pan trawke moim córkom?
Przestan sie czepiac, tato.
- Do widzenia, panie Brighton. - Chodzcie. Robi sie pózno!
To muszla.
Przyprowadz go do domu. Wysle go na studia!
Skad wiesz, ze to chlopak?
Sprawdzmy.
Czy opowiedzialem wam juz o zyciu?
Och, nie. Znowu to samo.
Nie zadawajcie sie z chlopakami, bo to paskudne bestie...
które sikaja w krzakach i dlubia w nosie.
To paskudne, tato!
Calkowicie paskudne.
I tak bede sie zadawala z chlopakami.
To mi sie podoba. Nigdy nie rób tego, co ci kaza rodzice.
Mamo, zobacz co znalazlam!
Jak nie rzucisz palenia, umrzesz. Tak mówia w szkole.
Nie bedziesz juz chodzic do szkoly.
Mamo, tato znowu pali.
Och, nie. Wiesz co z tym zrobic. Wrzuc do zlewu.
Daj mi buziaka.
Chce sie pobawic.
Wygladasz na zmeczona, doktorze. Zrobie ci drinka.
To by bylo bardzo milo. To byl jeden z tych dni.
Kochanie, bycie swieta to ciezka praca.
Sal, odbierzesz?
Cos dobrze pachnie.
- Tato. Chodz sie z nami bawic. - Pózniej.
- Twoja mama, dzwoni z samochodu. - Nie ma mnie tu.
Dobrze, Lila. Jedzie tu.
Czemu jej nie powiedzialas, ze przechodzimy kwarantanne?
Mówila, ze musi sie z toba zobaczyc.
- Tato, nie chca sie podzielic. - Pracujcie na tym, dziewczynki.
Mówila, ze to wazne. Plakala.
Nie pamietam takiego dnia, by Lila nie plakala.
Badz dla niej mily, Tom.
Nienawidze mojej matki, Sally. Lubie jej nienawidzic.
Nie zabijaj jednej z niewielu przyjemnosci w moim zyciu.
Mozemy pogadac o czyms innym?
- Pewnie, o czym? - O nas.
Na to potrzebuje mocnego drinka.
Dziewczynki?
- Dziewczynki! - Co?
- Ktos chce usiasc u taty na kolanach? - Nie!
- W gre wchodza pieniadze. - Dobra!
Zadam wam powazne pytanie...
i chce szczerej odpowiedzi.
Wiem, jakie to pytanie.
Kto jest najwspanialszym czlowiekiem na swiecie?
Mama? Musze tu wprowadzic porzadek.
Chodzcie. Wstawac.
Idzcie sie myc. Pora na kapiel.
Musicie przejsc przez inspekcje. Lila przychodzi.
Lila, Lila, Lila. Czemu nie mozemy na nia mówic babcia?
- Dowiesz sie jak bedziesz babcia. - Tak?
Pozbierajcie wszystko i idzcie do wanny.
Co powiesz na bouillabaisse?
Paskudne! Czy mozemy zjesc cos normalnego?
Mozemy powaznie porozmawiac?
Nie teraz, Sally. Moja matka jest juz blisko.
Nie czujesz? Powietrze stoi w miejscu.
Czasami zaslugujesz na trzepniecie w leb.
Przyszla. Sally, zawiaz mi ten czosnek na szyi.
Musimy zapraszac ja na obiad?
Nie zostanie. Przeciez wiesz.
Wiec zaprosmy ja.
Lila.
Czesc, Sally, kochanie.
Trzeba podlac te krzaki.
Tak. Musze to zrobic.
- Dobrze wygladasz, Lila. - Nie badz taki slodki, Tom.
- Zostaniesz na obiad? - Nie. Nie moge dlugo zostac.
Co za szkoda.
- Gdzie dzieci? - Kapia sie. A co?
Mam zle wiadomosci.
Uniewaznili ci karte American Express?
Twoja siostra znów sie próbowala zabic.
Chcesz jeszcze zartowac?
- Boze, Lila. Kiedy? - Nie jestem pewna.
Byla w spiaczce jak ja znalezli.
Jak sie teraz czuje?
Zyje, dzieki Bogu.
Rozmawialam z jej psychiatra.
Jakas Zydówka z Nowego Jorku.
Chce, by ktos z nas przyjechal. Powiedzialam, ze ty pojedziesz.
Nie mozesz jechac, bo jest psychiatra i Zydówka?
Tego nie powiedzialam. Chyba nie bede mile widziana.
Savannah bedzie mnie pewnie winic. Moje dzieci za wszystko mnie winia.
Czy wyczuwam nutke winy, mamo?
Przestan z tymi psychologicznymi bzdurami.
Czemu nie powiesz wprost? Twoje problemy sa moja wina...
wraz z tym, ze nie masz pracy.
Uderzmy ponizej pasa!
Nie udawaj, ze tego nie zaczales.
Nie moge jechac. W ten weekend sa urodziny twojego ojczyma.
Ja tez nie moge. Musze wyprac rajstopy Sally.
I pójsc do pralni chemicznej.
Dlaczego nie zalatwisz sobie pracy komika?
Placa lepiej niz nauczycielom.
Co bylo ponizej mojej godnosci. Prawda?
Ponizej twoich mozliwosci, tak.
Co ty wiesz o moich mozliwosciach, na Boga?
Przestancie, oboje!
Przykro mi, ze cierpisz.
Chcialas porozmawiac?
To moze poczekac.
Przejdzmy sie.
Powiedz o czym myslisz.
Próbuje wykalkulowac kiedy wszystko sie popieprzylo.
I martwie sie, ze druzyna Braves bedzie na ostatnim miejscu.
Nie mam ochoty sie smiac.
Przestan, Sally. Daj spokój.
Wiesz, ze to pierwszy raz od tygodni jak mnie dotknales?
Moje zycie sie pogmatwalo, Sally.
Nasze zycie sie pogmatwalo, Tom.
Patrz, Duzy Wóz.
Nie obchodzi mnie jakis Duzy Wóz!
Cholera, zalezy mi na nas.
Obchodzi mnie to, dlaczego mnie odpychasz.
Myslalem, ze powiedzialas, ze to moze zaczekac.
Czekam od dwóch lat, Tom. Odkad Luke zmarl.
Wiem co do niego czujesz.
Nie wiem tylko co czujesz do mnie.
Nie bierz sobie tego do serca. Sam nie wiem co czuje do czegokolwiek.
Boze, jestes zalosny.
Nie win nas. Win Con Ed!
Zabieraj stad te ciezarówke.
Dalej, spiesze sie!
Mam wizyte u lekarza.
Hej, kobieto! Dlaczego na mnie trabisz?
Tylko moja siostra mogla mnie zmusic, bym przyjechal do tego miasta.
Do miasta, które zaglusza wrzaskiem.
Ona to uwielbiala. Rabusiów, pijaków...
zbieraczy smieci, halas.
Uwielbiala to, bo to nie mialo nic wspólnego z naszym dziecinstwem.
Luke i ja nienawidzilismy tego z dokladnie tego samego powodu.
Jestes...
Dziekujemy za Nie Palenie
Witam.
Jestem dr Lowenstein. Ty musisz byc Tom.
Tak, prosze pani.
Wejdziesz?
Mozesz zostawic tu rzeczy.
Mam sie polozyc na kanapie, czy to bedzie rozmowa grzecznosciowa?
Napijesz sie kawy?
Wiec najpierw bedzie rozmowa grzecznosciowa.
Czy to oznacza tak czy nie co do kawy?
Tak, prosze pani.
Mleko i cukier? I nie musisz do mnie mówic pani.
To moje dobre wychowanie, i jestem troche zdenerwowany.
Samo mleko, bez cukru.
Dlaczego jestes zdenerwowany?
Zawsze sie denerwuje gdy moja siostra próbuje sie zabic. To takie dziwactwo.
Dziwactwo?
Przepraszam. Próbowalem byc cyniczny. To rodzinna cecha.
Nie mysle, ze Savannah jest cyniczna.
Nie? Chce przeciez popelnic samobójstwo.
Wolalabym, by byla cyniczna.
Jak sie czuje moja siostra?
Nie zagraza jej fizyczne niebezpieczenstwo, ale...
Kiedy ja moge odwiedzic?
Musisz zaczekac do jutra.
Dlaczego nie teraz?
Jest bardzo wstrzasnieta. Próbujemy ja uspokoic.
To zbyt denerwujace.
Mnie by nie zdenerwowalo.
Nie, ale ja mogloby.
Jak kawa? Wystarczajaco goraca?
W porzadku.
W wierszach Savanny...
jestes lowca krewetek czy trenerem?
Trenerem. Luke jest lowca, a raczej byl.
Ostatnio próbowala sie zabic tuz po jego smierci, tak?
Tak, miala po tym pare niedobrych dni.
Czy to sie jeszcze kiedys zdarzylo?
Nie wiem.
Moze raz jak bylismy mali, ale nie jestem pewien.
Jak dobrze ci placa?
Dlaczego zmieniasz temat?
Bo ten mi sie niezbyt podoba. Moge zapalic?
Wolalabym, bys nie palil.
Jak dobrze znasz poezje swojej siostry?
Mówilem, ze bylem trenerem, Lowenstein, nie orangutanem.
Uczylem tez angielskiego. Znam jej poezje. Jestesmy blizniakami.
Znam ja o wiele lepiej niz ty.
Nie lubisz psychiatrów, prawda?
A co wy takiego dobrego robicie? Zadajecie duzo pytan.
Mam dosc tej cholernej rutyny.
Mam dosc zamilowania mojej siostry do zyletek.
I mam dosc psychiatrów, którzy nie potrafia jej pomóc.
Ja tez nie wiem czy moge pomóc twojej siostrze.
Ale wiem, ze nie przestane próbowac.
Dlaczego nie? Moze za bardzo chce umrzec.
I to ci odpowiada? Pogodziles sie, ze ja stracisz.
Nie, do diabla, nie odpowiada mi.
Ale pogodzilem sie.
Nie sadze wiec, ze mi mozesz pomóc z Savanna.
Przepraszam, ze musiales jechac z tak daleka.
Czego ode mnie chcesz?
Informacji.
Jestem lekarzem Savanny dopiero od paru miesiecy.
Musze sie o niej wiecej dowiedziec.
O zdarzeniach z dziecinstwa, a ona nie moze mi ich opowiedziec...
gdyz wymazala czesc z nich ze swojego zycia. Wykreslila.
Wiec chce, bys byl jej pamiecia, w pewnym sensie...
i dopelnil pewne szczególy.
Cale zycie próbowalem zapomniec o tych szczególach.
- Co takiego? - Ja...
Boze, z nia sa same problemy.
O której jutro?
Spotkajmy sie w szpitalu w poludnie.
Boli cie glowa?
Potwornie. Nie masz gdzies pod reka morfiny?
Morfiny?
To zart, Lowenstein.
Z drogi, dzieciaku. Cos ci sie moze stac.
Pieprz sie, stary.
Pomozesz mi z bagazami?
Oszalales? Nie pomagam z zadnymi bagazami.
Dalej, ruszaj sie! Z drogi.
Ty, taksówkarz!
Cholera! Cholera!
Rusz tylko dupe...
a pozegnasz sie z zyciem.
Czesc, Eddie. Strzelaj, mialem paskudny dzien.
Tom! Powinienes byl powiedziec, ze przyjezdzasz.
Pistolet, Eddie, pistolet.
Wybacz. Okradli nas z Savanna dwa razy w tym roku.
Wchodza schodami przeciwpozarowymi. Jeden wyladowal na klimatyzatorze.
Nasmarowalem parapet olejem. Nie pomoglo.
Kocham Nowy Jork.
Mów mi o tym.
- Jak sie ma Andrew? - Zmyl sie.
Chcial wolnosci, znalazl sobie mlodszego faceta z mieszkaniem.
Jego strata, Eddie.
Niech cie Bóg blogoslawi.
Savannah byla aniolem. Praktycznie tu mieszkalem.
Wiec teraz jestes sam?
Chyba, ze cie na cos skusze podczas twojego pobytu.
Mam wystarczajaco problemów, Eddie.
Okropnie wygladasz, Tom. Nie jestes juz nawet przystojny.
Jesli to twój sposób uwodzenia, nic dziwnego, ze jestes sam.
Cóz, nie jest latwo.
Wiedziales, ze Savannah chodzila do psychiatry?
Oczywiscie. Sam ja polecilem. Jest moja znajoma.
Cholernie trudno to bylo zmyc.
Ty ja znalazles?
Dawalismy jej 50 mg trzy razy dziennie.
Zmniejszylabym do 25.
Nie oczekuj zbyt wiele.
Dr Lowenstein, musze z pania porozmawiac.
Hej, Savannah. Hej, kochana.
To ja. Tom.
Mam okienko, wiec spotkajmy sie...
w szpitalu za 45 minut, dobrze?
Mój gabinet jest na 3 pietrze.
Co tu sie u diabla dzieje? Dlaczego jest przywiazana?
Jej zespól uwazal, ze powinna byc przywiazana...
Dlaczego? Te lekarstwa wystarczylyby do uspienia wieloryba!
- Jej zespól decyduje... - Przestan nazywac ich jej zespolem!
Brzmi jakby próbowala sie dostac do druzyny Giants.
Jak mam ich nazywac?
Wymyslmy cos. Nazwij ich dupkami.
Powiem ci cos o tych dupkach.
Jestem im wdzieczna, gdyz uratowali zycie twojej siostrze.
Nie podoba mi sie...
Niewazne co ci sie nie podoba. Nadal jest dla siebie zagrozeniem.
To wszystko nie ma sensu, jesli nie utrzymamy Savanny przy zyciu.
Niewazne czy potrzeba do tego lekarstw, voodoo czy kart tarota...
chce, by przezyla. Rozumiesz?
Gdy nie wyciagam sobie slomy z zebów, jestem calkiem madrym facetem.
Przepraszam. Nie chcialam brzmiec protekcjonalnie.
Jestes ostra, Lowenstein...
a ja umieram z glodu.
Interesowalby cie lunch?
Tylko, jesli pozwolisz mi zaplacic.
Och, nalegam.
Nie mialbym obiekcji co do Lutcce or Le Cirque.
Ich chili nie jest zbyt dobre. Dziekuje.
Powiedz mi cos.
Dlaczego twój ojciec nie odpowiedzial na mój telegram?
Tato lubi tylko dobre wiadomosci. Poza tym, krewetki teraz dobrze biora.
A matka? Dlaczego nie przyjechala? To wlasnie z nia rozmawialam.
Priorytety. Moja matka jest zbyt zajeta przygotowywaniem...
przyjecia urodzinowego dla mojego ojczyma.
Zawsze zartujesz zamiast rozmawiac?
To poludniowa metoda, prosze pani.
"Poludniowa metoda"?
Powiedzenie mojej matki...
"Gdy zycie staje sie zbyt bolesne, unikamy go lub sie smiejemy".
A kiedy placzecie, wedlug poludniowej metody?
Nie placzemy.
Jezu, nawet Sally gotuje lepsze chili od tego.
- Mam dobry przepis. Chcesz? - Nie, dzieki. Nigdy nie gotuje.
Co u diabla jest z wami, lekarzami?
Czy "Callanwolde" cos ci mówi?
Nie. Dlaczego?
Savannah to powtarzala jak sie przebudzila ze spiaczki.
"Callanwolde, Callanwolde." Nie?
Nie wiem.
Musze wracac do szpitala.
Jest pózno.
Moge sie z toba jutro zobaczyc dopiero o 19.30. Dobrze?
Lowenstein!
Jak ci na imie?
- Dlaczego? - Dlaczego nie?
Bo moi pacjenci mówia do mnie dr Lowenstein.
Ale ja nie jestem twoim pacjentem.
Susan.
Dzieki, doktorze. Nie bede go uzywal. Chcialem tylko wiedziec.
Nie spóznij sie.
- 8 dolców za funt. - 8 dolców za funt? Za krewetki?
- Swieze? - Tak!
Z dzisiejszego polowu. Sa piekne.
- Wezme funt. - Pozwól mi zwazyc.
Krewetki Newburg? Na milosc boska, Lila, sa z winem!
To do niczego!
To wytworne jedzenie, Henry. Pomoze mi sie dostac do Ligi Colleton.
To glupota. Jak sadzisz, dlaczego w ogóle maja Lige Colleton?
By trzymac takich jak ty z daleka. Joop!
Dlaczego chcesz sie tam dostac, mamo, skoro ciebie nie chca?
Oczywiscie, ze mnie chca. Po prostu jeszcze o tym nie wiedza.
Nawet pies nie chce tego jesc.
Niech to cholera! Caly dzien ciezko pracuje, zeby w domu jesc to gówno?
Mi smakuje.
- A kto cie pytal? - Nikt.
Nikt.
Podnies glowe do góry, chlopcze. Chyba sie nie poryczysz, co?
Co ci mówilem o ryczeniu?
Co ci mówilem o ryczeniu w tym domu?
Polóz rece na kolana. Usiadz prosto!
Dalej, siadaj prosto. Bedziesz teraz plakal?
Savannah, daj tej dziewczynce jedna ze swoich sukienek.
Dlaczego jestes taki surowy?
Henry, przygotuje ci cos innego.
Zostalo troche miesa i ryzu. Podgrzeje ci.
Pomóz mi, Tom.
Idz do kuchni z reszta dziewczynek.
Zaczepiaj kogos twojego rozmiaru.
Czy nikt tu sie nie zna na zartach?
Pomoge ci, mamo.
Rozpusc maslo, Savannah.
Podgrzej ryz. Tom, pokrój cebule na malutkie kawaleczki.
Yankees przesuneli sie do czolówki.
Przepraszam, mamo.
- JEDZENIE DLA PSA - Nie ma za co przepraszac.
Jak wyjdziesz za nic, to masz nic.
Dodaj troche pieprzu, Tom.
Podaj mi sos Worcestershire.
Masz otwarta buzie, dziecko.
Smaczne i pikantne.
Chce tylko dobrego, amerykanskiego jedzenia!
Prosze bardzo, kochanie.
To sie nazywa jedzenie, Lila.
Zjadajcie, dzieci.
Wiec mama go nakarmila jedzeniem dla psów?
Nawet poprosil o dokladke.
Moze masz poczucie humoru po matce.
Bardzo zabawne.
Dzwonila dzis, martwila sie o Savanne.
Nie wierz w jej jedno slowo. Jest klamczucha.
To interesujace. Mówila, ze bedziesz o niej klamal.
Tego sie mozna bylo spodziewac.
Widzialem Herberta Woodruffa jak stad wychodzil. Potrafi grac na skrzypcach.
Zmieniasz temat.
Co mu dolega?
Tylko zartuje.
Nie moge uwierzyc, ze ktos z taka forsa ma problemy.
- Naprawde jestes taki prowincjonalny? - O, do diabla, tak. Savannah tez.
Jak bylismy dziecmi, z wyspy mozna sie bylo wydostac tylko lodzia.
Dorastalismy na terenie przyplywów.
Terenie przyplywów? Co to znaczy?
Przyplywy oznaczaja wszystko, Lowenstein. Wszystko mierza.
Nastroje, pory roku, pory siewu...
polowu, parzenia.
To prymitywne. Zegary biologiczne wszedzie tam tykaja.
Wyglada na przyjemne zycie.
Co jeszcze powiedziala moja matka?
Ze to ona zachecila Savanne, by zostala poetka.
Czy to prawda?
Jezu Chryste!
Ta kobieta nie ma wstydu.
Chcesz wiedziec jak zachecala Savanne?
- Palac jej pamietniki. - Dlaczego je palila?
Gdyz Savannah nie byla lojalna, piszac o naszej ohydnej rodzinie.
Co jest ohydnego w waszej rodzinie?
Prosisz mnie, bym byl nielojalny?
Jesli to pomoze Savannie, to tak.
Czy nie powinnismy juz konczyc? Która godzina?
Zostalo nam jeszcze pare minut.
Co Savannah zrobila, jak matka spalila jej pamietniki?
Zaczela pisac palcami po piasku.
A potem pisala w powietrzu.
Pisala poezje, by matka nie mogla zrozumiec.
Twoja matka pomogla stworzyc poete.
Bzdury, Lowenstein. Stworzyla schizofreniczke.
Moja matka powinna byla wychowywac kobry, nie dzieci.
Mozesz mi powiedziec cos dobrego o waszych rodzicach?
Nie.
Spróbuj.
Stworzyli dwie dobre rzeczy...
Luke'a i Savanne.
Niesamowici ludzie.
Pelni pasji, prowokujacy, nie na sprzedaz.
A co z toba?
Ja bylem grzecznym chlopcem z poludnia, który robil co mu kazano.
Bylem odpowiedzialny i normalny i nieciekawy.
Nie wiem co to znaczy byc normalnym, ale na pewno nie jestes nieciekawy.
W porównaniu z nimi bylem.
Twoja siostra jest w szpitalu, a twój brat nie zyje.
Cos chyba robisz dobrze.
Mozesz juz isc.
Czas uplynal.
Dobranoc.
"Kobiety i mezczyzni Duzi i mali
Zadnej opieki im nie dali
Zasiali ich nie jest Zebrali ich to samo
Slonce, ksiezyc, gwiazdy, deszcz
Dzieci zgadly Lecz tylko niektóre
A potem zapomnialy Jak dorastaly."
Wiec tak zaczela sie seria spowiedzi...
gdy snulem opowiadania o przeszlosci Savanny...
aby utrzymac ja przy zyciu.
Z drugim tygodniem, nabawilem sie nowojorskich nerwów.
Winy, która odczuwa kazdy przybysz spoza miasta...
jesli nie udoskonala umyslu w kazdej cholernej sekundzie.
Spisalem liste rzeczy, które powinienem robic.
Muzea, przedstawienia, przebiec 6 mil dziennie w mniej niz 50 minut.
Zobaczyc 3 zagraniczne filmy w tym samym czasie.
Cokolwiek, byle nie odczuwac winy.
Tom, ile lat miala Savannah kiedy zdales sobie sprawe...
ze cos z nia bylo nie tak?
Okolo 7 czy 8.
Czy wydarzylo sie cos szczególnego?
Matka urodzila dziecko w domu.
Bylo martwe.
Powiedziala nam, ze umarlo bo bylismy niegrzeczni.
Mielismy je pogrzebac nastepnego dnia...
wiec tato owinal je w reczniki i schowal do zamrazarki.
Tej nocy wstalem, zeby sie napic wody...
i zobaczylem Savanne siedzaca na bujanym fotelu...
z martwym dzieckiem na rekach.
Mówila...
"Masz szczescie, bo nie musisz z nami zyc".
Powiedziales cos do niej?
Nastepnego dnia, ale w ogóle tego nie pamietala.
Jak jej o tym powiedzialem, powiedziala...
"Dlaczego ktos by robil cos tak szalonego?"
Wiec nawet wtedy byles jej pamiecia?
Na to wyglada.
MAM IMPREZE W PlATEK. PRZYJDZ I WYSTRŇJ SlE!! EDDIE
Cholerne zamki!
Ide! Ide!
Co to bylo?
Ucze sie jezyka tubylców. Czesc, Sally.
Jak ci tam leci?
Zbiera sie na burze.
Dostalem laurki od dziewczynek.
- Dostaly moje listy? - Tak, podobaly im sie.
Dobrze! Ty tez dostalas mój list?
Tom?
Lepiej, zebys nie przyjezdzal w ten weekend.
Dlaczego nie?
Nie jestem pewna czy chce sie z toba teraz widziec.
Musze duzo przemyslec.
Jaki to ma sens, Tom?
Spójrzmy prawdzie w oczy...
nie czujemy sie juz ze soba dobrze.
Tak.
Posluchaj...
nie chcialam ci tego mówic przez telefon.
Chcialam ci powiedziec zanim wyjechales. Ale jak wyjezdzales...
nie bylo czasu.
Co mi chcialas powiedziec, Sally?
Jak on ma na imie?
Jak on ma na imie, Sally? Facet musi miec jakies imie.
Jack Cleveland.
Och, nie. Och, nie! Jezu, Sally!
Jack Cleveland?
Ten starzejacy sie, nadety hipis ze szpitala, co wciaz jezdzi na motorze?
Na milosc boska, Sally! Dlaczego wlasnie on?
Dlaczego on?
Bo on wie, co do mnie czuje.
Och, Sally.
To zbyt trudna rozmowa jak na telefon.
Tylko przemysl to rozwaznie, dobrze?
O niczym innym nie mysle.
Dobranoc, Tom.
Co?
Naprawde jestes zakochana?
Nie jestem pewna.
Moze robie to tylko po to, by cie zranic.
Musze konczyc.
Droga Sally...
Chcialbym, aby slowa, "kocham cie"...
nie byly dla mnie takie trudne.
Tesknie za toba. Tesknie za dotykaniem ciebie.
Nie wiem co jest powodem mego dystansu.
Przepraszam, ze cie rozczarowalem, Sally...
ale masz racje, ze to odczuwasz.
Jak inaczej moglas zareagowac na niepelnego mezczyzne?
Jak mozesz nie byc rozczarowana?
Rozczarowuje wszystkich, którzy doszukuja sie we mnie czegos dobrego.
Tom?
Mamo?
Wejdz tu.
Chodz tu, polóz sie kolo mnie. Chodz.
Jestes jedynym Wingo, z którego cos bedzie.
Luke niczego nie dokona, bo nie jest inteligentny.
Savannah tez nie, bo jest tylko dziewczynka.
- Ale Luke jest madry, mamo. - Nie tak jak ty.
Albo ja.
Nikt o tym jeszcze nie wie...
ale ja jestem niesamowita kobieta.
Wierzysz w to?
Tak, mamo.
Nie skoncze w takim domu jak ten. Obiecuje ci to.
Jeszcze jedno, Tom.
Kocham cie bardziej od nich.
- Ale mamo! - Naprawde.
Nic na to nie moge poradzic.
Jestes moim ulubiencem.
To bedzie nasza tajemnica.
Umiesz dochowac tajemnicy?
Tak, mamo.
Moge juz isc?
Nie, az mi powiesz, ze mnie kochasz.
Kocham cie, mamo.
Zabralo mi 20 lat, by zdradzic Luke'owi i Savannie moja tajemnice.
Jak im powiedzialem, pokladali sie ze smiechu.
Moja matka wziela kazdego z nich do tego pokoju...
i powiedziala im dokladnie to samo.
Dlaczego opowiedziales mi te historie?
By dowiesc, ze Lila Wingo...
By ci pokazac dlaczego Savannah nie mogla jej ufac.
Masz na mysli to, ze ty jej nie mogles ufac.
Wybacz. To nieodpowiednia historia. Pominmy ja...
i pomysle o jakiejs lepszej.
Co cie gnebi?
Ocieplanie klimatu, kwasny deszcz, dlug narodowy...
I to, ze moja zona ma romans z kardiologiem w Pld. Karolinie.
Jezu! Czuje sie jak idiota.
Nawet nic nie podejrzewalem.
- Moze nie zwracales uwagi. - Bzdury!
Spójrzmy prawdzie w oczy. Kobiety sa bardziej przebiegle od mezczyzn.
Umiecie ukrywac. Macie tajemnice. Usmiechacie sie jak klamiecie.
Oczekujecie, by mezczyzna byl uosobieniem sily.
Jesli ma pewne slabosci, lub nie jest czegos pewien...
co robicie? Idziecie i do cholery, zdradzacie go!
Uwazasz, ze matka cie zdradzila?
Mówilem o mojej zonie!
Boze, nienawidze tych Freudowskich bzdur.
Wysluchiwanie moich problemów nie jest twoim obowiazkiem. Chcialbym wyjsc.
Mozesz wyjsc kiedy tylko chcesz.
Dobrze!
Cholerna psychiatra.
Kogo chcialem oszukac?
Bylem mistrzem w trzymaniu tajemnic.
Lepszym, niz jakakolwiek kobieta.
Az sie pokazala Susan Lowenstein.
Facet, który nigdy nic nie mówil...
nie robi teraz niczego innego.
Od jej pytan kreci mi sie w glowie tak jak od zapachu jej perfum.
Przepraszam.
Zatanczysz?
- Kto, ja? - Tak, ty.
Chodz.
Chodz, rozluznij sie!
Rece przy sobie! Jest zajety.
Jak sie ma Savannah? Kiedy moge sie z nia zobaczyc?
Nie wiem, Eddie. To jak rozmowa z paprotka.
Cóz, ciesze sie, ze jest z nia lepiej. Chodz, zatanczmy.
Przestan, Eddie. Jestem kiepskim tancerzem.
Zaszalej troche. Jestes w duzym miescie.
Do diabla. Dobra...
Boze, naprawde kiepsko tanczysz! Zmieszaj sie z tlumem.
Idz tam. Idz tam, gdzie sie bawia.
Gdzie sa moje krzesla?
Znalazlem cztery z nich, i mam oko na nastepne dwa.
Roberta, mam dla ciebie kozetke!
Nie smiej sie.
- Smiejesz sie! - Przepraszam.
Nie spodziewalem sie ciebie tutaj.
Dlaczego? Lubie Eddiego.
Wiesz, ja...
Naprawde mnie dzis wkurzylas.
Ale sprawilas, ze przemyslalem pare rzeczy.
Nie przyzwyczajaj sie, bo bede musiala wystawic ci rachunek.
Wiec mamy poczucie humoru!
Myslalem, ze ci je chirurgicznie usunieto.
Bardzo ladnie dzis wygladasz.
Dziekuje.
Dobrze sie czujesz?
Boze, swietnie. Po prostu swietnie.
Skoro skonczylem juz klamac, zatanczymy?
Bylabys pierwsza kobieta, z która bym zatanczyl w Nowym Jorku.
Wolalabym nie.
Chodz, Lowenstein. Zaszalej troche.
To impreza. Chodz.
Nie martw sie, nie umiem tanczyc i równoczesnie uwodzic. Trace rachube.
Przyszlas sama?
Tak, to zabawne. Nigdzie sama nie chodzilam, az wyszlam za maz.
To dobrze mówi o malzenstwie.
Nie, po prostu...
mój maz duzo podrózuje.
Co robi?
Pózno juz. Powinnam juz pójsc.
- Odprowadze cie do domu. - Nie, nie trzeba. Poradze sobie.
Jestem poludniowcem, prosze pani. My odprowadzamy kobiety do domów.
Jak ty to robisz?
Wysluchujesz tych smutnych opowiesci. Nie popadasz w depresje?
Nie, jesli uwazam, ze moge pomóc.
Uczysz sie separowac problemy pacjentów od swoich wlasnych.
Z twoimi moge sobie poradzic.
Tak? Nie badz taki pewien.
Powiedz mi cos.
Chciales kiedys pisac tak jak Savannah?
Zmieniasz temat, Lowenstein.
Naprawde?
To technika, której sie od ciebie ucze.
Znowu tu jest. Widzisz? Ten facet mnie sledzi.
Wiec jestes psychiatra gwiazd, co?
Nie jest moim pacjentem. To mój maz.
Powaznie? Herbert-pieprzony- Woodruff jest twoim mezem?
Herbert Woodruff jest moim mezem, tak.
Jak go poznalas?
Bylam na jego koncercie...
w Carnegie Hall. Mialam 22 lata.
Nigdy czegos takiego nie slyszalam. Takiej...
pasji, artyzmu, jakbys tego nie nazwal. Taka sama jak Savanny.
Maja dar, który sprawia, ze ludzie czuja.
Od razu sie w nim zakochalam.
Wiec wyszlas za niego i zyliscie dlugo i szczesliwie?
Wyszlam za niego.
Mówisz, ze nie tylko mój zwiazek jest popieprzony?
- Juz nic wiecej nie powiem. - To nie fair. Ja wszystko mówie.
Mówie ci, ze moje malzenstwo ma pelno wad. A ty nie masz nic do powiedzenia?
Mysle, ze teraz twoja kolej.
Lowenstein, badz czlowiekiem. Pogadaj ze mna.
- Opowiedz mi o sobie. - Nie moge.
Dlaczego nigdy nie ma taksówek?
Zadam ci kilka prostych pytan, a ty tylko odpowiedz.
- Prostych? - Bardzo prostych.
- Jak ma na imie twój ojciec? - Douglas.
Jaki jest twój ulubiony samochód?
Lubie stare Fordy.
Dobrze! Kim byl pierwszy chlopak, którego pocalowalas?
Dick Berkowitz. Byl bardzo przystojny.
Czy wiesz, jak pieknie wygladasz w tej garsonce?
Czy to " Dzien Komplementów dla Lowenstein"?
I masz wspanialy usmiech. Powinnas sie wiecej usmiechac.
- Przestan. - Nie wierzysz mi, prawda?
Chodz tu. Pokaze ci cos.
Chodz. Pokaze ci.
- Obraz? - Nie, ty. Spójrz na siebie.
Ty. Twoja twarz, usmiech, twoja garsonka.
- Niezle rzeczy. Piekne. - Dobra, przekonales mnie.
A teraz zalatwisz mi taksówke?
Wejdz na chwile. Poznasz mojego syna.
Pewnie. Dobra.
Wejdz.
Bernard?
Poznaj mojego znajomego.
Jak sie masz?
- Mozesz sie przesunac? - Przepraszam.
Bernardzie, pan Wingo jest trenerem futbolu.
Tak?
Tato dzwonil z Wiednia. Kazal cie pozdrowic jesli cie zobacze.
Cwiczyles dzis po poludniu?
Nie, bylem zbyt zajety ogladaniem telewizji.
Jestes niegrzeczny, Bernardzie.
Nie, jest tylko nastolatkiem.
Tez nim kiedys bylem.
Bez jaj?
Skad jestes? Mówisz z dziwnym akcentem.
Z Poludniowej Karoliny.
- Czy to z telewizji czy... - Próbuje ogladac ten film.
No dobrze, juz pózno. Chodz.
Czas isc spac, Bernardzie. Chodz.
- Wylacz telewizor i kladz sie spac. - Na razie, Bernardzie.
Przepraszam, ze byl taki niegrzeczny.
Nie musisz przepraszac, Lowenstein.
Nastolatki, wedlug definicji, nie pasuja do spoleczenstwa.
To prawda.
Bernard chce grac w futbol. Dlatego chcialam cie przedstawic.
Pomyslalam, ze moze móglbys z nim potrenowac 2 razy w tygodniu.
Nigdy nie ma okazji pograc jak jego ojciec jest w domu.
Herbert jest na tournée. Pomyslalam, ze moze...
Czy to oferta pracy?
Tak i nalegam, by za to zaplacic.
Co bys uwazal za odpowiednie wynagrodzenie?
A ile ty bierzesz?
150 dolarów na godzine.
Dobrze, tyle policze.
Musisz byc bardzo dobrym trenerem.
Zapomnij, Lowenstein. Nie jestem jeszcze zebrakiem.
Powiedz Bernardowi, ze zaczynamy w poniedzialek.
Dobrze. Dobranoc.
Pierwsza zasada, Bernardzie. Nigdy sie nie spózniaj.
I tak nie chcialem tu przychodzic.
Twoja matka mysli, ze chcesz grac. Czy to prawda?
Moze tak, a moze nie.
Gdzie pan trenuje, panie Wingo? Na wiosce?
Jestesmy troche przewrazliwieni na punkcie sfer?
A ty chodzisz do szkoly Miss Porter?
Phillips Exeter, madralo.
Nie grales w zeszlym roku, prawda?
Skad pan wie?
Bo kazdy bogaty smarkacz, który odwazy sie nazwac swojego trenera madrala...
nie móglby nawet donosic wody, nie mówiac o graniu.
Z twoim podejsciem mozesz tylko siedziec na lawce, maly.
Kiedy bedziesz chcial grac w futbol, popros mame o mój numer telefonu.
Lap.
R. HALPERN NIEZAPLACONE RACHUNKI
HOLOCAUST Renata Halpern
Potrzebujesz pomocy.
To niezbyt atrakcyjny wyglad dla mezczyzny w srednim wieku.
Mozesz mnie zabrac na zakupy. Slyszales kiedys o Renacie Halpern?
Nie, kim ona jest?
Nie wiem, pisze wiersze o dorastaniu jako Zydówka na Brooklynie.
Czy mieszkala moze u Savanny?
Z tego co wiem, to nie. Ale ja duzo wyjezdzam.
- Bloomingdale w sobote, chlopie. - Dobrze.
Trenerze Wingo?
Wie pan, wczoraj, ja...
Wie pan, ja...
Przyjmuje przeprosiny, Bernardzie.
W zeszlym roku nie zakwalifikowalem sie do druzyny.
Wysmiewali sie ze mnie.
Jak bedziesz ze mna trenowal, obiecuje, ze nie beda sie wysmiewac.
Ale musisz mi cos obiecac.
Musisz sie zamknac, Bernardzie. Twoja gadanina mnie wkurza.
Masz do mnie mówic "Tak, prosze pana".
Musisz podporzadkowac sie pewnym zasadom.
Bedziesz robil to co kaze, i zrobisz to z entuzjazmem.
Naucze cie, jak dobrze grac w futbol.
- Wymecze cie kazdego dnia. - Mam lekcje skrzypiec.
- Zamknij sie, Bernardzie. - Tak, prosze pana.
Po tym jak cie wymecze, po podnoszeniu ciezarów...
odpychaniu az cie zlapia skurcze w rekach...
stanie sie z toba cos, czego jeszcze w zyciu nie doznales.
Co takiego, prosze pana?
Bedziesz szczesliwy, maly.
Ruszaj sie. Ruszaj. Uderz!
Dalej! Wstawaj.
Noga w dól. Przekrec sie. Noga w dól. Przekrec sie.
Tak. Dobrze, pokaz mi ten usmiech.
Powtórz to z usmiechem.
Krzyzówka. I znowu. Krzyzówka.
Dobrze. Skrzyzuj je. Skrzyzuj!
Wysun to ramie. To ramie.
Patrz na pilke. Skup sie!
Dalej, Bernardzie. Podnies rece.
Lap ja. Patrz za siebie!
Odwróc sie i biegnij!
Jestes najlepszy na swiecie, tato.
Co? Nie mam juz przyjemnosci zadania tego pytania?
- Kiedy wracasz do domu, tatusiu? - Wkrótce.
Jesli przegapisz moje urodziny, zabije cie.
Chandler, jak móglbym przegapic twoje urodziny?
Bylem tam jak przyszlas na ten swiat.
Chce aligatora!
To idz na bagna i wez sobie jednego.
Chce wypchanego aligatora, zeby mógl ze mna spac.
To niebezpieczny nawyk, dzieciaku. Jest mama?
Tatus chce z toba porozmawiac.
Czesc, Sal.
Chce przyjechac do domu na urodziny Chandler.
Tylko na...
Byloby nam przykro gdybys nie przyjechal, Tom.
Dobrze. Dzieki, Sally.
Dobra. Do uslyszenia.
Dobrze. Do widzenia.
Szybko. Szybko. Szybko!
- Papieros sie panu zlamal. - Zabierzesz mi go?
Wiec to sie stalo moja rutyna. Trening z Bernardem rano...
a po poludniu, opowiadanie tajemnic rodziny Wingo jego matce.
I czekanie na to. A raczej czekanie na zobaczenie jej.
To tak jakby Savannah miala wbita drzazge...
która zaniedbala. Rana ropieje.
Ropieje w srodku...
az wyjmiesz drzazge. Wiesz co mam na mysli?
Historie, które mi opowiadasz pomagaja jej pamietac...
i jestem bardzo dumna z tego, co tu robimy.
Wiesz co mam na mysli?
Czas uplynal. Wynocha.
Lowenstein.
- Masz. Lap. - Moje paznokcie!
- Rzuc mi pilke. - Rzucic ci pilke?
Trenerze, chce sie pan zabic?
- Nie rzucam palenia. Slyszysz? - To ja zaczne palic.
Nie, nie zaczniesz. Nie bedziesz palil.
To niech je pan wyrzuci.
- Dobra. Wyrzuce. - Wszystkie.
Dobra. Juz dobra!
- Gratulacje. Jak sie pan czuje? - Juz lepiej.
To forma sztuki, by poprawnie nienawidzic Nowy Jork.
Wcale nie. To tylko wyswiechtany frazes.
Wcale nie jestes taki glupi. Chodzmy do ksiegarni.
Moja córka ma urodziny. Chce aligatora.
W Piotrusiu Panu jest krokodyl. Myslisz, ze na to pójdzie?
Moja mama ma urodziny w przyszlym tygodniu.
Zaloze sie, ze nic jej nie kupiles.
Chodz, zobaczymy czy cos sie dla niej znajdzie.
POLUDNIOWA METODA RENATA HALPERN
Susan Lowenstein Za Wyswiadczone Uslugi
Cholera! Cholera.
Kim jest Renata Halpern? Co ma do czynienia z moja siostra?
Usiadz i uspokój sie.
Wiedzialas o tym, prawda?
Trudno jest prowadzic sesje...
To nie jest zadna sesja! Zadaje ci pytanie.
I kiepsko ci wychodzi unikanie na nie odpowiedzi. Kto to napisal?
Co cie tak niepokoi?
Nie o to chodzi. Dlaczego mi nie powiedzialas?
Ja ci nie powinnam...
Ale z ciebie sztuka.
Ja ci wszystko mówie, a ty ukrywasz wazne informacje!
- Moze to ty cos ukrywasz. - Nie chodzi tu o mnie!
To dlaczego sie tak denerwujesz?
Nie lubie byc oklamywany. Nie lubie tajemnic.
Moge na ciebie doniesc. Zawiesza ci licencje.
Przestan sie zachowywac jak rozdraznione dziecko.
Nie odpowiedzialas mi. Kto napisal ksiazke?
Sam mi powiedz.
Powiem. Moja siostra ja napisala. Opowiada o mojej cholernej rodzinie.
Gdyby moja matka ja przeczytala, wyrwalaby Savannie trzustke.
Dlaczego? Dlaczego by to zrobila? Co ukrywasz?
Nie odpowiem na zadne inne pytanie, az ty odpowiesz na moje.
Wiec siadaj i sluchaj.
Jesli nie jestes zbyt wykonczony swoim napadem wscieklosci.
Cholera!
Gdy Savannah do mnie przyszla, przedstawila sie jako Renata Halpern.
- Jest bardziej szalona niz myslalem. - Zamknij sie, albo przestane mówic.
Powiedziala, ze jej ojciec robil futra i oboje rodziców przetrwalo Holocaust.
Nie mogla mnie oszukac co do bycia Zydówka, ale zafascynowalo mnie...
dlaczego byla dzieckiem ludzi, którzy cos przetrwali.
Co próbowala lub próbuje przetrwac?
- Skad mam to wiedziec? - Mysle, ze wiesz.
To ty masz odpowiadac na moje pytania. Dlaczego by cos takiego zrobila?
Pisanie sprawilo, ze chciala byc kims innym.
- I to ci nie przeszkadzalo? - Przeszkadzalo.
Powiedzialam, ze musi rozwiazac swe problemy, albo nie bedzie miala szans.
Ludzie ci za to placa? Zebys ich zmienila w kogos innego?
Nie sluchasz!
A myslisz, ze co tu robie kazdego dnia?
- Narzekasz! Unikasz! - Pierdol sie, Lowenstein!
Pierdol sie, Zygmuncie Freudzie i Renato Halpern. Chce mi sie rzygac!
A mi sie chce rzygac od twojej reakcji!
A czego oczekiwalas? A gdybym tak postapil z twoim synem?
To nie to samo!
Zrobie z niego prezbiterianskiego napastnika!
To zupelnie co innego. Mój syn nie próbowal sie zabic.
Daj mu troche czasu, Lowenstein. Daj mu troche czasu!
Ty sukinsynu!
Boze, przyniose ci troche lodu.
Kroi sie sprawa o odpowiedzialnosci zawodowej, doktorze.
Jestem strasznie zazenowana.
Co za dzien.
Zostaje powalony przez slownik...
i dowiaduje sie, ze moja siostra stala sie Zydówka z Brooklynu.
Masz. Tutaj.
Nie potrzebuje tego. Wole sie wykrwawic na smierc.
Uspokój sie i wez to.
Kiedy skonczysz krwawic, zabiore cie na kolacje.
Tylko nie na chili. Tym razem bedzie cie to kosztowac.
To jest terapia, co?
Tak, dosc krwawa, nie?
Nie moge uwierzyc, ze ci to zrobilam.
Przyznaj sie. Wywoluje u ciebie zwierzece instynkty.
- Jestem ci winny przeprosiny. - Akceptuje.
- To bylo straszne co powiedzialem. - Tak.
Wiem o tym. Jezu. Dziekuje, ze przyjelas przeprosiny.
Chca panstwo zamówic?
Tak, chcemy zamówic.
Chcesz, bym dla ciebie zamówila? Ciagle tu jadam.
Jak moge ufac kobiecie, która nie umie gotowac?
Tylko dlatego, ze nie umiem gotowac nie znaczy, ze nie wiem jak jesc.
Dobrze. Zrobie wszystko, by cie dzis uszczesliwic.
Chyba...
zaczniemy od artichaut garni de champignons au safran.
I dla pana...
La mousse de canard aux baies sauvages.
Nastepnie poprosimy soupe de poisson au crabe. Wspaniala.
A na glówne danie, râble de lapin.
Królik jest wysmienity.
Boze, nie ma nic seksowniejszego od pieknej kobiety...
zamawiajacej jedzenie po francusku.
Przeczytaj mi cale menu.
- Czy ty ze mna flirtujesz? - Tak, tak mi sie wydaje.
Chcialbym ci sie podobac, nawet z zakrwawionym nosem.
Chcialabym cie zapytac o Savanne.
- Nigdy nie masz wolnego wieczoru? - Nie.
Powiedziales, ze zrobisz wszystko, by mnie uszczesliwic. Jedno pytanie.
Savannah powiedziala mi, ze jej ksiazki dla dzieci powstaly ze snu.
Raczej z koszmaru.
Obrazy w nim przerazily ja, ale nie wiedziala dlaczego.
Jak trzy zablakane psy. Jak myslisz, co to znaczy?
Lowenstein, jestes niepoprawna.
Jestesmy w wysmienitej restauracji...
a ty chcesz, bym interpretowal sny mojej siostry?
Chcesz interpretowac sny? Zinterpretuj moje.
Zeszlej nocy mialem swietny o tobie.
Miales o mnie sen?
- Chcesz uslyszec? - Nie jestem pewna.
Nie martw sie. Ten jest dozwolony od lat 12.
Ten?
Powiedz mi.
W Nowym Jorku byla oslepiajaca zawieja sniezna.
Wyszedlem na spacer, i przypadkiem wpadlem na ciebie.
Zdecydowalismy pójsc do Rainbow Room.
Nikogo tam nie bylo.
Wiec zaczelismy tanczyc wolnego.
Jak myslisz, co to oznacza?
Mówiles, ze byla zawieja?
Oslepiajaca zawieja?
Moze jest cos, czego boisz sie zobaczyc.
Moze chce cie blizej poznac.
Moze próbujesz mnie oslepic.
Moze panikuje.
Moze tesknisz za zima.
Ruszaj nogami. Ruszaj sie!
Dobrze. Ustaw sie.
Glowa do góry. Chodz!
Czy to mój syn?
Czy to ty, Bernardzie?
To chyba nie byl dobry pomysl.
Przestan zachowywac sie jak zydowska matka.
Ja jestem zydowska matka. Przynioslam kanapki.
Cale szczescie. Umieram z glodu.
Sa bardzo smaczne.
Zrobimy przerwe.
Swietnie. Przynioslam ci jedna.
Meczylas sie w kuchni caly dzien przygotowujac je?
Jak zwykle, kupilam je. Chcesz jedna?
Nie, nie jestem glodny.
Moge popatrzec jak gracie?
Obiecuje, nie bede przewrazliwiona.
Nie chce mi sie wiecej grac.
Porzucajmy pilka przez pare minut.
Jestem wyszkolona foka? Mam robic co ona chce?
Masz ciezkie zycie, dzieciaku!
Polózmy sie na trawie i placzmy nad twoimi nieszczesciami.